Ganzen

MONIQUE BOSCH   |   BOSCHBEELDEND

 

 

 

Zangsporen en droomtijden

                                                    Voor Maggie

Zij zingt de koe

rinkelende emmer

sporen van overlevering

ruwe handen strelen haar vacht

de melk smaakt lichaamslauw

 

Een bestaan kent zij

het weerbericht uit de transistor

op het formica tafelblad

korenbloemenblauw

Geeft haar de tijd en het

brood in de over geurt

haar dromen

 

Kanaalvrouw

 

meermin van

het zoete water

wiegend in een boot

die geluidloos

zuidwaarts glijdt

langs boterbloemen

Zomeroevers

In een zee van tijd

Handen loom

Voelen de stroom

Benen bungelen overboord

Schouder beetje bloot

Rode krullen

Weerkaatsen

Een gouden gloed

Op haar blanke huid

Met koper besproet

Bronwin begint zachtjes

te zingen

ik heb het gehoord

ik wil beminnen

POËZIE  

 

 

 

 

Stof

 

Een huisvrouw klopt haar stofdoek uit en ziet vanaf de maan:

 

Dwarrel een dwaze dans

door het heelal van een lichtkrans

vluchtig vliegend in vage vlagen

En stralende lichtjaren

 

Dan keert zij weer naar haar aardse bestaan